Liceum Ogólnokształcące im. generała Władysława Sikorskiego w Międzyrzecu Podlaskim istnieje od 1944 roku.

Liceum Ogólnokształcące im. generała Władysława Sikorskiego w Międzyrzecu Podlaskim istnieje od 1 października 1944 roku, jako Prywatne Koedukacyjne Gimnazjum Ogólnokształcące. 21 Czerwca 1947 roku Kurator Okręgu Szkolnego Lubelskiego nadaje szkole uprawnienia szkoły państwowej. 1 marca 1948 roku, po znacjonalizowaniu za zgodą Kuratorium Okręgu Szkolnego Lubelskiego, przy istniejącym gimnazjum powstaje Liceum Stopnia Ogólnokształcącego. 1 Kwietnia 1949 roku szkoła zaczyna funkcjonowanie, jako Państwowa Szkoła Ogólnokształcąca stopnia licealnego.
Pomimo bardzo trudnych początków (próby rozwiązania przez władze powiatowe w Radzyniu Podlaskim) szkoła rozwijała się i wpływała na środowisko intelektualne międzyrzecczyzny i Południowego Podlasia. Dzięki zdolnej młodzieży i zaangażowaniu kadry pedagogicznej przetrwała trudne etapy najnowszej historii Polski. W lutym 1951 uczniowie tej szkoły założyli tajną organizację antykomunistyczną ZEW. Działalność tej organizacji zakończyła się aresztowaniem, w nocy z 12 na13 lipca 1952 roku, większości uczniów Liceum. W historii szkoły zapisano to, jako „czarną niedzielę”. 14 członków organizacji zostało skazanych na karę więzienia, od kilku miesięcy do 9 lat.
Po rocznych przygotowaniach, w dniu 3 września 1983 roku szkoła otrzymuje patrona, którym zostaje generał Władysław Sikorski, a osiem lat później, uroczyście w placówce zostaje odsłonięte popiersie generała Władysława Sikorskiego. W 1984 roku Ministerstwo Oświaty i Wychowania odznacza szkołę medalem Komisji Edukacji Narodowej. W tym czasie liceum wzbogaca się o pełnowymiarową salę gimnastyczną.
W latach 2005 -2015 budynek szkoły przechodzi gruntowny remont , powstają nowocześnie wyposażone sale dydaktyczne i biblioteka z nowoczesną multimedialną czytelnią.

Najsławniejsi absolwenci
Elżbieta Dzikowska – pisarka i podróżniczka
Sława Przybylska - piosenkarka
Halina Pawłowska –Szonert - aktorka
Andrzej Kopiczyński – aktor
Stanisław Banasiuk - aktor

 

Patron

 

„Bóg patrzy w moje serce. Widzi i zna moje intencje oraz zamiary, które są czyste i rzetelne.

Jedynym moim celem jest wolna, sprawiedliwa i wielka Polska”.



Urodzony 20 maja 1881 roku w Tuszowie Narodowym pod Mielcem. Od 1898 do 1902 uczęszczał do seminarium nauczycielskiego w Rzeszowie. Ostatnią klasę gimnazjum i maturę zdał we  Lwowie. W 1902 rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Dróg i Mostów Politechniki Lwowskiej, gdzie włączył się w ożywioną działalność patriotyczną i społeczną. Organizator Związku Walki Czynnej we Lwowie w 1908. Celem ZWCz było przygotowanie powstania zbrojnego w zaborze rosyjskim. Następnie założył i był prezesem Lwowskiego Związku Strzeleckiego. Od 1912 członek KTSSN. W latach 1914-1916 był szefem Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego. W latach 1916-1918 zajmuje się zaciągiem Polaków do armii austriackiej.

Wódz Naczelny

Do 1939 Sikorski pozostał bez przydziału, w dyspozycji Ministra Spraw Wojskowych. Studiował we Francji w Ecole Superieure de Guerre. W 1936 jest jednym z sygnatariuszy antysanacyjnego Frontu Morges. W 1939, po rozpoczęciu Kampanii Wrześniowej domagał się od marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego przydziału do jednostki frontowej, lecz go nie otrzymał. Wyjechał do  Francji, gdzie 28 września podjął się tworzenia polskiej armii na uchodźstwie. 30 września mianowany premierem rządu Rzeczypospolitej. 7 listopada został mianowany przez Prezydenta  RP  Naczelnym Wodzem i Generalnym Inspektorem Sił Zbrojnych. Utworzył armię polską we Francji, w której skład weszło ponad 84 tys. ludzi. Po klęsce Francji, 5 sierpnia podpisuje umowę  w  sprawie odbudowy polskiej armii w Wielkiej Brytanii.

Po ataku Niemiec na Związek Radziecki, 30 lipca 1941 podpisał układ z ambasadorem ZSRR Iwanem Majskim w sprawie tworzenia polskiej armii na wschodzie (pakt Sikorski-Majski). Dzięki temu władze sowieckie ogłosiły amnestię dla Polaków deportowanych w głąb ZSRR w latach 1939-1941 oraz na utworzenie Armii Polskiej w ZSRR pod dowództwem gen. Władysława Andersa. Dzięki temu – po ewakuacji wojska i znacznej ilości ludności cywilnej na Bliski Wschód – udało się uratować życie ok. 115 tys. ludzi.

Sikorski zginął w katastrofie lotniczej w Gibraltarze 4 lipca 1943 podczas powrotu z inspekcji sił polskich na Bliskim Wschodzie lecąc Labradorem B-24. Zginęła też jego córka. Pilot Czech przeżył. Powiedział, że w samolocie znajdował się jakis pakunek. Kogo była to robota? Nie wszystkie okoliczności śmierci Sikorskiego zostały w pełni wyjaśnione, a zawierające m.in. wyniki śledztwa w sprawie katastrofy archiwa brytyjskie pozostaną zamknięte do 2050. Sikorski został pochowany na cmentarzu lotników polskich w Newark koło Nottingham. 17 września 1993 jego prochy przeniesiono na Wawelu. W szkole znajduje się popiersie gen. Władysława Sikorskiego. Dzień Patrona Szkoły obchodzony jest w naszym LO 30 września.