Ta lektura na pewno nie była planowaną, jednak okazała się pozycją wartą przeczytania. Od pierwszych stron urzekła mnie narracja tworząca wizję przedwojennej Warszawy, w tym zoo – tytułowego Azylu. Przez całą książkę towarzyszymy rodzinie Żabińskich: Janowi, dyrektorowi zoo, Antoninie, jego żonie, ich synkowi, Rysiowi, oraz urodzonej podczas wojny Teresce. Ich dom, nazywany „domem pod zwariowaną gwiazdą”, był jednak rzeczywiście niezwykły, przejawiały się bowiem przez niego różnorodne osobistości – od zwierząt o ludzkich imionach po ludzi ze zwierzęcymi pseudonimami.

27 października odbyło się kolejne spotkanie projektu europejskiego LOGI.KOM. Zajęcia poprowadził wykładowca UMCS w Lublinie, dr hab. Zbysław Muszyński. Tematem spotkania była jasność i precyzja w komunikacji językowej. Zastanawialiśmy się nad znaczeniem takich pojęć jak: "logika", "język", "znak". Ponadto analizowaliśmy cechy poprawnego myślenia, tzw. kulturę logiczną. Dowiedzieliśmy się wielu ciekawych rzeczy, więc śmiało można stwierdzić, że zajęcia były pouczające i interesujące :) W następnym tygodniu, w ramach projektu, odbędą się dwa spotkania (9 i 10 listopada).

W Muzeum Sił Powietrznych w Dęblinie 19 października 2017 roku odbył się Finał V Regionalnej Olimpiady Wiedzy o Zdrowiu Psychicznym. Nasze liceum reprezentowała Katarzyna Petruk z klasy III B wraz z szkolnym koordynatorem p. Anną Butrym. W finale wzięło udział 18 laureatów etapów powiatowych.
Organizatorzy zapewnili dodatkowe atrakcje dla młodzieży i opiekunów- oprowadzenie kuratorskie po wystawie muzeum oraz koncert duetu gitarowego.

 

Książkę ''Never Never'' przeczytałam rok temu i do dziś jest moją ulubioną. Wpadła w moje ręce zupełnie niespodziewanie, nie miałam w planach jej przeczytać. Na początku zaciekawiła mnie okładka. Była zwykła, lecz miała w sobie coś tajemniczego. Wypożyczyłam książkę w szkolnej bibliotece i od razu wzięłam się za czytanie.
Głównymi bohaterami książki są Charlie i Silas. Są parą, ale nie taką zwyczajną... Charlie i Silas tracą pamięć. Nie wiedzą kim są, nie rozpoznają miejsc w których się znajdują, nie pamiętają swoich rodzin, przyjaciół i nie pamiętają siebie nawzajem. Mają kompletną pustkę w głowie, lecz nikomu o tym nie mówią.